ตอนนี้คิดว่าจะซื้อคอนโด
เพราะค่าเช่าอพาทเม้นแต่ละเดือนก็จ่ายไปเยอะ
อยู่เป็นสิบๆปี ยังไงก็ไม่ใช่ของเรา
ถ้าผ่อนคอนโด ผ่อนสิบๆปีก็เป็นของเรา
แต่ถ้าจะต้องโยกย้ายก็ลำบาก มีภาระให้ห่วงแน่ๆ
เข้าไปาหาข้อมูลในเนตหลายครั้งต่อหลายครั้ง ไปดูสถานที่จริงไม่กี่ครั้ง
แต่ก็มีคนพูดเกี่ยวกับการซื้อคอนโดทั้งทางบวกและลบ
ก็แน่ละ ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้มี 2 ด้านเสมอ ทั้งบวกและลบ
และสิ่งที่ทุกคนพูดออกมาก็มาจากประสบการณ์ของแต่ละคนที่ได้พบเจอ
เราต้องเลือกฟ้งสิ่งไม่ดีเพื่อเป็นประสบการณ์เตือน และสิ่งที่ดีๆ เพื่อเป็นข้อมูลในการตัดสินใจบางอย่าง
 
ลังเลและกลัว ถ้าตัดสินใจซื้อคอนโด แล้วผ่อนได้ไม่กี่เดือนอาจต้องย้ายที่ทำงาน หรือย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด 
แล้วจะทำยังไงกับค่าใช้จ่ายหนักๆแบบนี้ที่ต้องผ่อนต่อ หรือถ้าต้องย้ายไปอยู่ที่ไกลๆจริงๆ ต้องจ่ายค่าเช่า 2 ที่ จะทำยังไง เค้าว่าความแน่นอนคือความไม่แน่นอน ถ้ายังคิดว่าตัวเองยังไม่มั่คงก็อย่างสร้างภาระอันหนักนี้ให้ตัวเอง
 
เรื่องที่ควรคิดเยอะๆ ก็คิดเยอะๆๆๆๆๆ ค่อยเป็นค่อยไป
 
เมื่อวานเศร้ามาก วันนี้สุขมาก วันนี้สุขมาก พรุ่งนี้ทุกมาก ใครกำหนด ไม่มีใครรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ทำวันนี้เพื่อพรุ่งนี้ หรือทำ ตอนนี้เพื่อเดี๋ยวนี้
รักตัวเองให้มากๆ รักคนอื่นให้มากๆเช่นกัน แล้วเดิน เดิน  เดิน เดิน เดิน เดิน เดิน ต่อไป
ยิ้มดิ ยิ้มดิ ยิ้มดิ ยิ้มดิ  นวินดา ยิ้มดิCool
พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่า
“ภิกษุทั้งหลาย ท่านเห็นไหมว่า
เมื่อตอนเย็นวันนี้ หมาป่าตัวหนึ่งมันเดินอยู่ที่นี่ 
เห็นไหม มันจะยืนอยู่มันก็เป็นทุกข์ มันจะวิ่งไปมันก็เป็นทุกข์
มันจะนั่งอยู่มันก็เป็นทุกข์ มันจะนอนมันก็เป็นทุกข์
มันจะเข้าไปอยู่ในพุ่มไม้ก็เป็นทุกข์ เข้าไปในโพรงไม้ก็เป็นทุกข์
จะเข้าไปอยู่ในถ้ำก็ไม่สบาย มันก็เป็นทุกข์
เพราะมันเห็นว่า การยืนอยู่นี้ไม่ดี การนั่งไม่ดี การนอนไม่ดี
พุ่มไม้นี้ไม่ดี โพรงไม้นี้ไม่ดี ถ้ำนี้ไม่ดี 
มันก็วิ่งอยู่ตลอดเวลานั้น
ความเป็นจริงหมาป่าตัวนั้นมันเป็นขี้เรื้อน
มันไม่ใช่เป็นเพราะพุ่มไม้ หรือโพรงไม้ หรือถ้ำ
หรือการยืน การเดิน การนั่ง การนอน มันไม่สบายเพราะมันเป็นขี้เรื้อน”
พระภิกษุทั้งหลายนี้ก็เหมือนกันฉันนั้น
ถ้าเรามารู้จักอารมณ์ตามความเป็นจริงแล้ว มันก็สบาย
จะมีความหนาวบ้าง มันก็สบาย
อยู่ที่คนมากก็สบาย อยู่ที่คนน้อยก็สบาย
ความสบายหรือไม่สบาย ไม่ได้อยู่ที่คนมากหรือน้อย
มันอยู่ที่ความเห็นถูกเท่านั้น ถ้ามีความเห็นถูกในใจของเราแล้ว
อยู่ที่ไหนก็สบาย นี่เพราะเรายังมีความเห็นผิดอยู่
ยึดธรรมอันมีพิษอยู่ แล้วมันก็ไม่สบาย

พระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภัทโท)
ไม่ได้เข้ามาเขียนไดอารี่นานมาก
เพราะโลกปัจจุบัน มนุษย์เข้าข่ายติดเฟซบุ๊คมากกว่าสิ่งอื่นใด
ตามอ่าน ตามดูแต่เรื่องของคนอื่น จนบางครั้งก็ลืมที่จะนั่งคุยกับตัวเอง
ลืมทำสิ่งที่ตัวเองชอบไปชั่วขณะหนึ่ง
 
มาถึงตอนนี้ 28 พฤษภาคม 2014
มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
และผ่านไปโดยที่เราสนใจบ้างไม่สนใจบ้าง
บางอย่างยังคงอยู่ บางอย่างได้เลือนลางจางหายไป
ขอบคุณความรู้สึกดีๆ ขอบคุณความสุขที่ผ่านเข้ามาทำให้ยิ้ม
ขอบคุณความทุกข์และความเศร้าที่ผ่านเข้ามาทำให้จดจำ และเป็นบทเรียนได้อย่างดี
 
 
 
 
 
คนเราเสี่ยงกันมาทั้งชีวิต
เริ่มตั้งแต่เรื่องเล็กๆ
อย่างการเลือกร้านอาหารร้านใหม่
การลองกินขนมใหม่ๆที่เราไม่เคยลอง
รวมไปถึงการเปลี่ยนแปลงและความเสี่ยงใหญ่ๆ
อย่างการคบคน ....การเลือกคนรัก
คนที่จากไปและคนที่เข้ามาใหม่
รวมถึงความเสี่ยงในการทำงาน การเปลี่ยนแปลง
ไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่าสิ่งที่เราตัดสินใจ ว่าเราเดินหน้าหรือถอยหลัง
...อันไหนมันจะออกมาดีกว่ากัน
หรือคิดอีกทีไม่มีทางรู้จริงๆหรอกว่าถ้าเราเลือกเดินหน้า
เราไม่มีทางรู้ว่าถ้าเลือกเดินถอยหลังผลมันจะเป็นยังไง
เพราะเราเลือกเดินหน้าไปแล้ว
ไม่ใช่เลือกที่จะหยุด
 
ในบางช่วงเวลามีความกลัวเข้ามาแทรกตัวอยู่ในความคิดและการตัดสินใจ
แต่เราจะผ่านมันไปได้ด้วยดี
ฉันคิดแบบนั้นCry

ไปไกลกว่าที่เคยไป

posted on 23 Jan 2013 15:45 by nawinda
ไม่ได้เข้ามาบ้านหลังสีชมพูนานมาก
กลับมาอ่านความรักและความคิดตอนเด็ก(ก็ไม่กี่ปีที่ผ่านมา ถือว่าเด็ก 5555)
ไม่ได้เข้ามาเพราะไปใช้ชีวิตในโลกกว่ามามากมาย
...ไปเป็นเด็กน้อยหลงทางที่ซิดนี่ย์ มีเพื่อน มีพี่ มีน้อง
มีหัวเราะ ร้องไห้ ผสมปนเปกันไป
....ชีวิตไกลบ้านทำให้ได้รู้อะไรมากมาย
ได้รับและได้ให้
ได้เห็นในสิ่งที่ไม่เคยเห็น
ได้สัมผัสกับความรู้สึก
 
ขอบคุณการตัดสินใจที่ไม่คิดว่าว่าจะไปได้ไกลบ้านขนาดนั้น
แม่บอกวาคนงอแงแบบลูกจะไปไกลขนาดนั้นได้ยังไง
นู๋ได้พิสูจน์ให้แม่เห็นแล้วว่า นู๋ไปได้ แค่ไปร้องไห้ไกลว่าที่เคยไปแค่นั้นเอง 5555+
 
เวลาอยู่ใกล้เธอ ฉันชอบวิธีที่เธอคุยกับฉัน

เวลาเธอซุ่มซ่าม เธอทำให้ฉันอดยิ้มไม่ได้

เธอคงไม่รู้ตัว ฉันชอบที่เธอร้องเพลงผิดคีย์

มันดูน่ารักดี เธอทำให้โลกสดใส

มีเหตุผลนับเป็นร้อยเป็นพัน ที่ทำให้ฉันนั้นต้องรักเธอ

ไม่เบื่อสักครั้งที่ต้องพูดคำเดิม ฉันชอบบอกว่ารักเธอ

มันตกหลุมรักเธออย่างนี้ทุกวัน ไม่ว่าวันนี้ หรือวันไหน

ก็ยังตกหลุมรักเธอได้ทุกๆวัน มีแต่เธอในหัวใจ

รู้สึกเหมือนเรา มาเริ่มรักกัน เคยเป็นไงก็เป็นงั้น

ยิ่งนานเท่าไร ยิ่งรู้ใจกัน ก็เธอมาทำให้ทุกวัน เป็นวันแรกเจอ

เวลาตื่นเช้ามา ฉันชอบที่ฉันได้เจอเธอก่อนใคร

อะไรที่วุ่นวาย ก็ลืมไปเลยเมื่อฉันมีเธอ เธอคงไม่รู้ตัว

ฉันชอบวิธีที่เธอมาเปลี่ยนฉัน ให้เป็นคนสำคัญ ไม่มีใครดีเท่าเธอ


.........